outer dynamics
Ik verblijf per jaar een maand of twee op Fuerteventura. Ik doe dat om duizenden redenen, maar een ervan is, dat ik ervan hou hoe de mensen zich daar staande houden in het massale bezoek van al die buitenlanders. Het is een kunst om niet verstrikt te raken in wat wij als buitenstaanders allemaal meebrengen richting onze vakantiebestemming.
Ik honoreer op veel lagen de dynamiek waar ik me in begeef als ik daar ben. Ik buig er diep voor, zou je kunnen zeggen. En deze houding heeft me minimaal twee belangrijke dingen gegeven:
- ik hoor erbij. En dat komt niet, omdat ik ook de taal spreek. Ik hoor erbij, omdat ik op een heel diep niveau de dynamiek honoreer waar zij en ik deel van uitmaken. En ik ga daarin niet voorbij aan de pijn ervan
- de zon schijnt voor mijn gevoel altijd en ik heb altijd een glimlach op mijn gezicht. Dat komt niet, omdat de zon zelf daar bijna altijd schijnt. Het komt, omdat ik het licht en de liefde gevonden heb in mezelf. Vanuit de innerlijke houding van “honoreren van wat er is”
Wanneer in deze tijd een hulpvraag gaat over relaties, gaat het al snel over hechtingsstijlen. De – in mijn ogen- vijf hechtingsstijlen zijn:
- veilige hechting
- vermijdende hechting
- ambivalente hechting
- angstige hechting
- gedesorganiseerde hechting
Maar naast het hechtingsvraagstuk heb je ook een hulpvraag, omdat er zich allerlei verborgen dynamieken afspelen binnen je relaties. Of dat nu familiebanden zijn, relaties met vrienden of partner, werkrelaties: in ieder contact wat je aangaat, zitten, naast het verlangen naar verbinding, ook verstrikkingen.
De ander doet iets, of doet iets niet. En dat raakt je. Dat is ook gezond. Maar in plaats van hiervan te herstellen, ga je er voor langere tijd mee aan de gang van binnen. Je komt er niet uit. Je praat, je gaat, je komt terug.
“Als hij nou dit doet”. “Als zij nu stopt met…”. Maar het blijft onopgelost. Of je komt samen tot een tijdelijke oplossing. Met de nadruk op tijdelijk.
Het werken met de hechtingsstijlen is in al dit soort situaties inzichtgevend. Maar niet voldoende. Daarvoor dient er ook op diepere lagen gekeken te worden.
Ik bied je in deze zoektocht op de diepere laag geen oplossing aan. Maar eerder een andere kijkrichting. Want zo lang je blijft kijken naar de ander, wacht je op een oplossing die niet van de ander gaat of kan komen.
Je leert daarentegen te kijken naar iets wat er altijd al geweest is. Iets wat je altijd omringd heeft. Sommigen noemen dat “Het Verlangen”. Anderen “De Ziel”. Weer anderen “Awareness”. Er zijn veel namen voor. Het veranderen van je kijkrichting maakt dat je hart zich weer erkend voelt. Dat je ruimte voelt. Liefde. En verbinding. Deze verbinding vindt niet zijn basis in de herkenning van jezelf in de ander. Of dat de ander doet wat jij wilt. Nee, het vindt die zijn basis in het herkennen van jezelf.
Vanuit mijn gezichtspunt is dit ook binnen de verschillende hechtingsstijlen een belangrijke switch van focus.
Het is echt onvermijdelijk dat je in je relaties met anderen onzeker kunt worden over jezelf. Want veel van je kwaliteiten worden niet erkend. Gezien of gehoord. En dat maakt dat we verstrikt raken met die ander. Die zou nog iets moeten doen, vinden we. Want dan voelen we ons weer goed.
Waarom kunnen we ons zo moeilijk losmaken uit dit soort situaties?
Reptielen mediteren niet. Zoogdieren ook niet
Tijdens onze eerste levensjaren staan we nog sterk onder invloed van het reptielenbrein en zoogdierenbrein. Onze twee oudste breindelen.
Ik zeg altijd:
”Reptielen mediteren niet. Zoogdieren ook niet.”
Ik bedoel daarmee, dat we vroeg in ons leven nog geen zelfreflectie hebben. En ook geen goed overzicht wat er aan de hand is in en om ons heen. We hebben in deze vroege jaren onze omgeving en onze caregivers echt nodig. Voor regulatie, troost, uitleg, voeding, resonantie en meer.
verstrikkingen zijn onvermijdelijk
Ook in onze vroege relaties gaat van alles mis, wat soms niet voldoende hersteld wordt. Je raakt als gevolg daarvan altijd in meer of mindere mate verstrikt met en in de dynamiek van deze vroege relaties.
Niet omdat de ander fout is (soms ook wel natuurlijk), maar omdat je in deze fase nog op de ander gericht bent voor je overleving. Je zit als het ware nog in de wereld van de ander. Van wie je afhankelijk bent. Niet alleen van de ander. Ook van de relatie. En omdat er nof geen (zelf)reflectie is, zie je jezelf nog niet in die relatie.
Wanneer je in deze relatie iets onprettigs ervaart, raak je na de weerstand op “die onaangename ander” onvermijdelijk vermengd en verstrikt met die ander aan de overkant.
En dat gebeurd zeker als je niet goed gespiegeld wordt.
nieuw referentiepunt
Binnen het werken met de complexe dynamiek die is ontstaan, is het niet alleen belangrijk dat gezien wordt waar de verstrikking ligt.
Je dient ook een nieuw innerlijk referentiepunt te krijgen.
Iets waar je als het ware naar uit kunt kijken. Iets wat een glimlach brengt op je gezicht. En in je hart. Iets dat tegenwicht biedt aan de macht van een verstrikking. En ruimte geeft om die verstrikking te onderzoeken.
je hersenen zijn plastisch
Omdat onze hersenen plastisch zijn, zul je na een aantal maanden speelse beoefening in het kijken naar een nieuw referentiepunt merken dat je gezichtspunt is veranderd. En ook je lichaamsgevoel en zelfbeeld heeft een positieve draai gemaakt.
En dat is veel waard.
Hieronder vind je nog een aantal verschillen in werkwijzen, wanneer het gaat over het onderzoeken van een relationele dynamiek of juist een systemische dynamiek.
Helder krijgen van de relatie-dynamiek door middel van psycho-educatie, onderzoek binnen de hechtingsstijlen, rollenspel en intrapsychisch werk.
Werken met het genogram (overzicht van de familie van herkomst) en het doen van opstellingen. Zowel tafelopstellingen als werken met posities op de grond komen aan de orde in het werk met systemische dynamiek.
Werken met systemische energie is anders dan werken met een psycho-emotionele dynamiek. In het eerste geval is het doel dat wat niet van jou is, weer in de buitenwereld te krijgen. Je geeft als het ware terug aan het systeem wat van het systeem is. Hierdoor kom je weer in contact met je eigen gevoelens en kan je ook compassie ontwikkelen voor het trauma van de ander(en). Of dat nu directe familieleden zijn of leden uit de generatie-lijnen.
Bij psycho-emotionele pijn die verbonden is aan relationele pijn, gaat het er eerder om de pijn te herkennen, in de passende context te plaatsen en afgesplitste delen van jezelf weer te integreren.
Contact maken met je verlangen. Door je verlangen te formuleren en weer meer in je bewustzijn te krijgen, merk je vanzelf hoe zeer je vastzit in oude (relatie)patronen. Dit nieuwe referentiepunt kan je focus vervolgens blijvend veranderen.
misschien heb jij deze vraag ook?
Welke werkvormen gebruik je nog meer naast opstellingen als het over relaties gaat?
Naast het helder krijgen van een dynamiek en het doen van onderzoek binnen jouw achtergrond, werk ik met diverse manieren van systemisch werk. Dat kunnen traditionele vormen zijn, zoals familie opstellingen volgens Hellinger. Maar ook bijvoorbeeld Trauma Opstellingen. Of tafelopstellingen.
Daarnaast werk ik met Gestalt, vloerankers, Voice Dialogue en het onderzoeken van de dynamiek tussen mij en jou in; het kan allemaal een plek krijgen binnen een sessie.
Binnenkort staat er op mijn nieuwe website over psycho-educatie meer te lezen over diverse werkvormen.
Geef je ook relatietherapie?
Nee, ik geef geen relatietherapie. Wat wel kan, is dat je samen (met je partner) een of twee sessies neemt, waar we de dynamiek binnen de relatie helder krijgen. Vervolgens ga je apart aan de slag om binnen jouw achtergrond en hechtingsstijl zaken op orde te brengen. En te helen.
Vervolgens komen we na een aantal sessies weer samen om de stand van zaken te bekijken en nieuwe doelen te stellen. Deze cyclus herhaalt zich een aantal maal.
Ik wil graag een losse opstelling doen. Kan dat?
Ja, dat kan. Omdat het maken van het genogram onderdeel uitmaakt van de sessie, raad ik aan om 2 uur uit te trekken voor een sessie. Of 2 keer langs te komen.
De eerste keer voor het genogram. En als de tijd het toelaat vast een kleine opstelling. In de tweede sessie kijken we dan naar een grotere opstelling.
Ik wil graag meer kennis opdoen over mijn hechtingsstijl. Hoe werkt dit?
Psycho-educatie is een vast onderdeel van de sessies. Als je alleen psycho-educatie wilt, dan kun je dat natuurlijk aangeven. Je krijgt na onze bijeenkomst dan ook een uitwerking op papier van wat we bespraken.
Kijk ook eens bij de Online Mogelijkheden. Want ik bied online ook support aan op het gebied van psycho-educatie.
Via mijn online platform www.slowsouldiving.nl bied ik verder ondersteuning aan op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Je vindt hier diverse modules vol psycho-educatie, oefeningen en meditaties, waarbij je op eigen gelegenheid en tempo je binnenwereld verder ontdekt. Met facultatief online support.
Werk je ook met kinderen?
Nee, mijn specialisme ligt op het gebied van karakterstijlen en systemisch werk. Kinderen onder de 16 zijn nog zo in ontwikkeling, dat vraagt vaak om een andere benadering.
Ik werk wel met studenten vanaf 18 jaar, afhankelijk van de hulpvraag en situatie.
Ik ben alleenstaand, maar wil graag kijken naar relationele zaken. Kan dat?
Uiteraard. De meeste therapie gaat over relationele zaken. Zelfs als er “slechts” sprake is van stress.
Oude relaties, gewenste relaties, vriendschappen, moeite met het krijgen van een relatie of onduidelijke stagnaties: het zijn allemaal gebieden die een onderzoek verlangen.
Ik hoor veel over "Werken met het verlangen” als het gaat om opstellingen. Hoe zit dat?
Franz Ruppert, een Duitse psychiater en leerling van Bert Hellinger, de grondlegger van familieopstellingen, werkte met het verlangen als uitgangspunt voor een opstelling.
Hij ontdekte dat wanneer iemand verstrikt is in het familiesysteem, er sowieso geen contact is met het verlangen. De extra dimensie die hiermee werd toegevoegd in een opstelling, is iets waar ik graag mee werk.
Soms is het beter om het verlangen te vervangen door “de ziel¨, “de oermoeder/oervader” of “het innerlijk kind”. Dit wijst zich meestal uit voor of tijdens de opstelling.
benieuwd wat er onder de radar speelt?
Werken binnen het gebied van je relatie, het gezin van herkomst of bijvoorbeeld een werksituatie is bijna altijd complex en veelzijdig. De ervaring leert dat minimaal 3-4 sessies nodig zijn een gewenste beweging op gang te krijgen. Ben je bereid je tijd, ruimte en aandacht te geven aan deze gebieden? En vind je het prettig dat er iemand meekijkt?
Adres:
Den Haag
Breda
Telefoon:
06 – 51 98 48 20
Email:
contact@bodymindtherapy.nl